|
|
|
|
De Stad – grootste stad in Normandië met 193.000 inwoners
In de Middeleeuwen, wordt de uitmonding van de Seine gedirigeerd door de havens van Harfleur en Honfleur: het dichtslibben van deze havens, tesamen met de territoriale en commerciële amibities van François de 1ste, zorgen voor het ontstaan van de haven van Le Havre, waar de koning in de 16de eeuw vervolgens een stad van maakt.
Vanaf de 18de eeuw zijn de rederijen in opkomst mede door de uitwisselingen met de koloniën, creëert een ongekende welvaart. Deze groei zet Lodewijk de 16de ertoe aan om een nieuwe stad in het noorden te laten bouwen.
In 1852, onder druk door een immer overbevolkt centrum, besluit Napoleon III de stadsmuren af te breken en deze te vervangen door grote boulevards en de omliggende gemeenten te annexeren. Le Havre wordt een grote industriële stad met een haven gericht op handel in grondstoffen (katoen, koffie, specerijen, tropisch hout...) en op passagiersvervoer met de herleving van de transatlantische lijnen.
|
|
Le Havre verandert opnieuw na 1944. De herbouw van de 150 hectare stadscentrum wordt toevertrouwd aan de architect Auguste PerretHij past er de principes van het structurele classicisme toe, waardoor hij gewapend beton verenigt met een klassiek vocabulaire. Sinds juli 2005 staat dit geheel, representatief voor een buitengewone samenhang, ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Resultaat van een zee- en havengeschiedenis, het erfgoed van Le Havre vertelt een stedelijk heldenverhaal waarin de grote architecten toonaangevend zijn: Bellarmato, Thibault, Lamandé, Perret, Niemeyer en binnenkort Reichen & Robert en Nouvel…
Le Havre is niet alleen een stad maar ook een monument om te ontdekken!
|
|
| |
|
|
|
| |
 |
|
Priorij Graville: opgebouwd uit de kloostergebouwen en de Sint Honorine kerk. In de gebouwen uit de 11de tot de 19de eeuw huist sinds 1926 een museum waar edelstenen, religieuze beeldhouwkunst en een collectie maquettes van eind 19de eeuw te bezichtigen zijn. |
 |
|
Natuurhistorisch museum: Gevestigd in de oude rechtzaal uit de 18de eeuw en met dieren- en fossielencollecties en bovendien 8000 tekeningen en manuscripten van de natuuronderzoeker Charles Alexander Lesueur (de collectie is uniek in Europa). |
| |
|
Onze Lieve Vrouwe Kathedraal: één van de zeldzame overblijfselen uit de 16de eeuw. Om op te letten: de westelijke gevel en retabels zijn uit de 17de eeuw, het orgel werd aangeboden door Richelieu en gerestaureerd in de 19de en 20ste eeuw. |
|
|
Het Huis van de Reder: door de architectuur, de opzet van het huis aan de binnenkant rondom een centrale lichtput, is dit gebouw uit de 18de eeuw een symbolisch museum in de geschiedenis van Le Havre. |
|
|
St-François wijk: het huis van de Reder, hotel Dubocage de Bléville, hotel Bocques en de St-François kerk bevinden zich allemaal in deze wijk, middenin een regionale reconstructie. |
| |
|
|
Vauban scheepsdokken: gebouwd vanaf 1840 volgens het model van de scheepsdokken in Londen, alle gebouwen worden momenteel gerenoveerd. Daarna zal er plaats zijn voor 52000m² winkel- en recreatieruimte en het expositie- & informatiecentrum Odyssey 21 meer naar het westen maakt dit geheel compleet. |
|
|
|
 |
|
|
|
|
St Jozef kerk, gebouwd door Auguste Perret en afgemaakt na zijn dood door de architecten in zijn Atelier. Symbool van de herlevende stad, deze kerk is één van de bouwkundige kunstwerken van de 20ste eeuw, teken van de wederopbouw in Europa. Meer weten |
|
|
Malraux museum: dit licht “object” werd gebouwd door Guy Lagneau, Raymond Audigier, Michel Weil en jean Dimitrejvic en geïnaugureerd in 1961. Het museum wordt vooral gekenmerkd door de enorme grote ramen aan de zeekant. Sinds het museum in juni 2006 verrijkt is met de Senn-Foulds donatie , is het de belangrijkste impressionistische collectie in Frankrijk geworden, na het Orsay museum. Meer weten |
|
|
Le Volcan : dit werkstuk van de braziliaanse architect Oscar Niemeyer dateert uit 1982 en is de culturele ruimte van Le Havre en nationaal toneel. Het gebouw bestaat uit twee specifieke delen: het bovenste gedeelte is een theater en een bioscoopzaal, in het kleinere gedeelte bevindt zich een multifunctionele zaal, kantoren en repetitieruimten. De twee gedeelten zijn bewerkt met voile de béton (dunne laag beton tussen twee bekistingen gegoten) en wit geverfd, met ronde en vrije vormen die een bekoorlijk beeld proberen te realiseren voortvloeiend uit de moderne bewegingen. |
| |
Op 17 juli 2005: Unesco ingeschreven op de Lijst van het Werelderfdeel bouwt het stadscentrum van Le Havre door Auguste Perret weer op
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
